Chłodnie kominowe są bardzo charakterystycznymi budowlami elektrowni z obiegowym systemem chłodzenia. Chłodnia kominowa jest specyficznym kontaktowym mokrym wymiennikiem ciepła. Wewnątrz chłodni następuje ochładzanie wody przez wymianę ciepła zachodzącą między wodą i powietrzem atmosferycznym. Ochłodzona woda jest wykorzystywana do chłodzenia skraplacza turbiny.

Schemat działania chłodnii kominowej

Woda chłodząca trzeciego obiegu absorbuje ciepło w skraplaczu, następnie jest doprowadzana do chłodni kominowej, gdzie jest rozdzielana i rozdrabniana na krople za pomocą dysz rozpryskowych. Wytworzony deszcz wodny spada na zraszalnik i stykając się z przepływającym powietrzem atmosferycznym oddaje mu swoje ciepło. Przepływ powietrza jest wywołany naturalnym ciągiem komina, który jest tym większy, im wyższy jest komin oraz im większa jest różnica temperatury wody i powietrza. Małe frakcje wody chłodzącej (1,5%) odparowują, co powiększa efekt chłodzenia, i jako para wodna unoszą się ponad chłodnię kominową. Powoduje to konieczność doprowadzania dodatkowej wody pokrywjącej straty. Mała część wody jest kierowana z chłodni kominowej spowrotem do rzeki lub jeziora, większość jest zbierana w basenie pod zraszalnikiem, mieszana ze świeżą wodą z rzeki i przepompowywana do skraplacza.

Podstawowymi częściami chłodni kominowej są: komin, wodorozdział (urządzenia rozprowadzające wodę), zraszalnik, zbiornik wody (basen) pod zraszalnikiem oraz eliminator kropel wody.